
Vandaag vertrekken we uit Havana en gaan naar Viñales. Voordat we vertrokken had Mabel een leuke verassing voor iedereen: Een houten Cuba-klassieker.

Voordat we de snelweg opgaan stoppen we nog een keer aan de andere kant van de tunnel om nog wat overzichtsfotos van Havana te maken.

Ons fotostandpunt zal het oude fort van Havana zijn. Het fort zelf is ook de moeite van het bekijken waard.


Vanaf het fort heb je een prachtig uitzicht op de stad die aan de andere kant van de baai ligt.

We gaan weer door de tunnel terug naar Havana en gaan dan verder naar het westen. Eerst nog een half uur, drie kwartier door de hotel- en villawijken aan de zee. Hier zien we ook de bijzonder typisch gevormde Russische ambassade. Daarna is het snelweg naar het westen, richting Viñales.

Onderweg zien we de schuren waarin de tabaksbladeren voor de sigaren worden gedroogd. Vroeger hadden alle droogschuren een dak van palmbladeren, tegenwoordig worden veelal bitumen golfplaten gebruikt. Op de voorgrond zien we de zogenaamde zwangere palmen die las barrigonas worden genoemd.

In de koffietent staat
een geweldig espresso apparaat, maar die bleek alleen voor de sier te zijn.
Er werd vooraf gezette koffie opgewarmd met de stoom van een aftans geval dat
verdekt achter de toog stond opgesteld. ![]()
Na de koffiestop gingen we weer op weg naar Viñales, waar we vanaf een uitzichtpunt (Mirador) mooie foto’s van de vallei konden maken.




Mabel vertelde ook over de Afrikaanse tulp-boom (links op de foto), die erg mooi is maar in potentie een plaag gaat worden omdat hij zich zo snel kan verspreiden.


Mabel zei dat het nog een uurtje rijden gaat worden tot de lunch, maar dat bleek drie minuten te zijn. Gefopt! De lunch was goed verzorgd, met uiteraard een of meerdere lekkere drankjes om het weg te spoelen.

Tijdens de lunch hebben we een geweldig uitzicht over de vallei.

Na een uitstekende lunch gaan we weer op weg. Onderweg zien we nog diverse tabaks-droogschuren met de originele palmbladeren daken.

We gaan naar een tekening op de rotsen die van 1962 tot 1966 gemaakt is en wat prehistorische taferelen moet uitbeelden. Van de Ammonieten links tot de moderne mens rechts. Leuk om te zien.


Dit is het beste uitzichtspunt waarvan iedereen zijn foto's neemt. Als je een stukje naar beneden loopt kom je in het dorp, en staan er bomen en huizen voor de tekening.

Daarna gaan we naar een boerderij waar we uitleg krijgen over het verbouwen en verwerken van tabak, koffie en de grondstoffen van rum. De boerderij waar we eigenlijk naar toe zouden gaan is niet bereikbaar vanwege een opgebroken straat. Het alternatief is eigenlijk niet goed bereikbaar met zo'n grote touringcar. Onze chauffeur Jos moet al zijn ervaring gebruiken om de bus door de smalle straatjes te manouvreren.


De uitleg zelf is een tikkie te toeristisch maar wel aardig. Eerst wordt uitgelegd van het planten van de tabak, het verzorgen, het oogsten en het drogen in de droogschuur.

Dan worden er een aantal sigaren tevoorschijn gehaald en aan de gasten aangeboden. Om het sigaar-roken wat makkelijker te maken wordt het einde eerst in de honig gedoopt.

Een aantal mensen laten zich overhalen om zo'n bolknak op te steken. Anderen gaan bijkans over hun nek van de sigarenrook.
Dan wordt er een demo gegeven hoe een sigaar gerold wordt.
Mabel heeft ons in de bus
al een filmpje laten zien hoe dat in de praktijk in een sigarenfabriek er aan
toe gaat. De beste sigarenmakers zitten voorin de fabriek, die maken de sigaren
voor de export. De nieuwbakken sigarendraaiers beginnen helemaal achteraan in
de fabriek met lage kwaliteit tabak en oefenen hun vingers blauw om de juiste
vorm en constitutie van de sigaar te krijgen. De werknemers moeten telkens een
aantal proeven van bekwaamheid afleggen voordat ze promotie naar een rijtje
naar voren kunnen maken.
De sigaren die door deze beginnelingen gemaakt worden krijgen geen bandje, en
komen in de bonnen-winkels terecht voor de Cubanen om zelf op te roken. De sigaren
die uitgedeeld worden komen dus ook uit de bonnenwinkel en kosten waarschijnlijk
geen drol.

Op de demo is nog wel het
een en ander te verbeteren. Als we het gefrot van de beste man aanschouwen dan
weet hij de theorie wel, maar heeft hij zelf nog nooit les gehad in het sigarenmaken.

Nadat iedereen genoeg sigaar en rum heeft gehad is het tijd om naar de bus te gaan. Het hotel is nog maar een paar kilometer rijden dus we waren er snel. Het is een Centerparcs-achtig complex wat er goed verzorgd uitziet.

De kamers zijn schoon en
ruim. Klein nadeeltje is dat er geen water uit de douche komt vanwege een of
andere storing.
Dan maar aan de wastafel met een héél klein straaltje koud water
zo goed en kwaad als het gaat even opfrissen.

We gaan om kwart over zeven verzamelen om gezamelijk naar het restaurant te gaan om te dineren.


Er wordt een keur van lokale gerechten geserveerd. Dit is met recht een eenvoudige doch voedzame maaltijd.
Nadat iedereen voldoende
gegeten had en de nodige drankjes had genuttigd is het weer tijd om naar het
hotel te gaan.
Nadat we met wat moeite onze kamer hebben gevonden (het licht was ook uitgevallen)
gaan we naar bed. Morgen is het weer vroeg dag en gaan we weer op weg!